FOTODOK’s talentprogramma Lighthouse biedt tien opkomende fotografen de mogelijkheid om bijzondere ideeën uit te werken tot een overtuigend projectplan. Alle tien hebben ze een flinke portie motivatie én affiniteit voor maatschappelijk urgente thema’s. Een half jaar lang worden ze op inhoudelijk, praktisch en financieel vlak geholpen door een grote groep experts uit het werkveld, het team van FOTODOK en elkaar. Momenteel zitten we middenin ons vierde Lighthouse traject, een mooi moment om de talenten wat beter te leren kennen. Stagiaire Robin Schaap, student aan de Reinwardt Academie richt zich in haar onderzoek op de verdere ontwikkeling van FOTODOK’s talentenprogramma. Voor haar onderzoek interviewt ze alle deelnemers aan deze editie van Lighthouse. Voor het vijfde interview maken we kennis met Loes Coolen, fotograaf.
Wanneer en hoe kwam jij erachter dat je van fotografen hield?
Mijn fascinatie voor de camera begon eigenlijk bij film. Als kind kocht ik een rode handcamera en produceerde met mijn buurjongens allerlei video’s, van actiefilms tot een vrije interpretatie van het nieuwsjournaal.
Beeld: Loes Coolen
Wat zette jou toe om een opleiding tot fotografie te doen?
Toen ik de opleiding aan de kunstacademie begon, wilde ik eerst filmmaker worden. De richting Photography Film and The Digital gaf mij de ruimte om te onderzoeken wat ik wilde, om uiteindelijk over te stappen naar (documentaire) fotografie, een hele sprong. Fotografie geeft mij de kans om in het moment te zijn en daadwerkelijk contact te maken met de mensen die ik fotografeer.
Hoe bevalt het tot nu toe om je in het werkveld te ontplooien?
Momenteel studeer ik Docent Beeldende Kunst en Vormgeving aan Willem de Kooning in Rotterdam. Ik sta met een been in de studie/educatie wereld en met het andere in de wereld van de fotografie. Ik zie mooie mogelijkheden in een combinatie van deze twee. Het Lighthouse traject heeft mij gestimuleerd mijn eigen praktijk te onderhouden.
Beeld: A Quiet Life (2022)
Hoe ben je bij het programma Lighthouse terechtgekomen en wat was/waren je redenen om je aan te melden?
Na het afronden van de kunstacademie zocht ik naar verdieping in mijn artistieke praktijk. Het Lighthouse traject gaf mij de mogelijkheid om een weg te vinden in de professionele wereld door te ondersteunen in het schrijven van projectplannen en fondsaanvragen.
Wat had je graag nog willen leren tijdens je opleiding als fotograaf wat ze je niet hebben geleerd? / Welke lessen had je graag nog op je opleiding willen leren?
Tijdens mijn studie was ik voornamelijk bezig met het ontwikkelen van mijn eigen makerschap en positie binnen maatschappelijke vraagstukken. In deze periode kon ik de ondernemerschap lessen nog lastig in praktijk brengen.
Beeld: A Quiet Life (2022)
Zijn er momenten geweest voor jou dat je ermee wilde stoppen? Kan je zo’n moment beschrijven en uitleggen wat jou uiteindelijk toch weer ertoe heeft gezet door te gaan.
Er zijn momenten geweest dat ik ermee wilde stoppen omdat ik onzeker was en twijfelde of het wel bij mij paste. Ik zei dan altijd tegen mijzelf dat dit onderdeel is van het creatieve proces, ik heb dit leren accepteren. Inmiddels weet ik dat creatief en in de educatie bezig zijn mijn leven leuk maakt en betekenis geeft.
Met welk project ben je op dit moment bezig?
Momenteel staat het project nog in de kinderschoenen maar ik kan er kort wat over vertellen. In het project wil ik doorgaan op mijn interesse in de energietransitie. Ik ben geïnspireerd door het perpetuum mobiel, de eeuwigdurende machine. Dit denkbeeldig apparaat, dat geacht wordt uit het niets energie op te wekken, wil ik parallel stellen aan het, eveneens denkbeeldige, idee van de onuitputtelijke energiebronnen van de aarde. Het stelt de vergankelijkheid en duurzaamheid van onze huidige energiebronnen en manier van energie winnen ter discussie, in een wereld waar zelfvoorziening op micro- en macroniveau steeds belangrijker wordt.
Hoe ben je op dit idee gekomen?
Sinds ik mij bewust ben van het klimaatprobleem, maak ik mij er zorgen over. Mijn projecten zijn hiervoor mijn uitlaatklep. Sinds mijn afstudeerproject ‘A Quiet Life’, waarin ik het debat rondom kernenergie onderzoek, ben ik geïnteresseerd in de energietransitie.
Wat is de grootste uitdaging in het project waarmee je nu bezig bent?
De stap van schrijven naar maken! Ik ben druk met mijn opleiding in het lesgeven, wat deze stap nog wat groter maakt.
Hoe zou jij jouw techniek en stijl beschrijven?
Een combinatie van observerend met persoonlijke details. Ik ben juist geïnteresseerd in de dingen waar je niet zo snel aan denkt bij het woord ‘mooi’, zo vind ik de koeltorens van de kerncentrale ook esthetisch.
Wat fascineert jou in het leven? Dit kan van alles zijn en hoeft niet in verband te staan met je werk als fotograaf.
De natuur, muziek, mensen, gesprekken met vrienden.
Beeld: Leroy & Choupette (rechts) – A Quiet Life (2022)
Bij wie kom je het liefst voor advies?
Mijn vriend, hij is ook fotograaf en ik werk graag met hem samen.
Welke fotograaf of fotografen spreken jou aan?
Esther Kroon, Justine Kurland, Vivian Maier, Mitch Epstein, Dana Lixenberg, Sally Mann, Mark Power.
Wat is uiteindelijk je droom?/ Hoe ziet jou droomjob eruit? Wat zijn je toekomstdoelen?
Op een manier leven dat ik voldoening haal uit mijn werk, mijn nieuwsgierigheid achtervolg in mijn fotografie projecten en andere mensen kan helpen door les te geven.
Maak de zin af, fotografie is…….
Nieuwe perspectieven ontdekken, onderzoeken, vastleggen en doorgeven.
Beeld: A Quiet Life (2022)
